W dniu 26 maja 2010 roku odbyło się w ramach III Międzyszkolnego Festiwalu Twórczości II Sympozjum Naukowe Twórczość codzienna w praktyce edukacyjnej – kontynuacje, konstatacje, kontestacje. W tym roku sympozjum przebiegało pod hasłem Ocena versus pomiar zdolności i osiągnięć twórczych. Opiekunem naukowym II Sympozjum TCWPE była prof. dr hab. Małgorzata Suświłło z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, która wraz z sekretarzem naukowym doktorem Maciejem Kołodziejskim prowadziła sesję plenarną tegorocznego spotkania naukowego.

Na majowym sympozjum gościiliśmy pracowników naukowo-dydaktycznych z Uniwersytetu Jana Kochanowskiego z Kielc, Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie, Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie czy Uniwersytetu Szczecińskiego i Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Koninie. Nie zabrakło również nauczycieli z PWSZ w Płocku (którym dziękuję za aktywny udział) oraz okolicznych szkół podstawowych i gimnazjów.  W obradach uczestniczyli także studenci z Instytutu Pedagogiki i Instytutu Neofilologii. Tego rodzaju doświadczenie wydaje się nieocenione w perspektywie przyszłej pracy w zawodzie nauczycielskim.   

Należy podkreślić, że problematyka twórczości „codziennej” doskonale wpisuje się we współczesny dyskurs edukacji „jutra”. Kontekst pedeutologiczny sympozjum tym bardziej dopełnia światową dyskusję o twórczej edukacji i edukacji do twórczości. „Twórczość codzienna” rozumiana jako pewnego rodzaju postawa sprzyjająca myśleniu innowacyjnemu i kreatywnemu podmiotów uczestniczących w procesie edukacji w sposób szczególny wypełnić może lukę na rynku edukacyjnym, który potrzebuje wielorakich impulsów. Bardzo cennym wkładem w rozwinięcie myśli o twórczości w teorii i praktyce edukacyjnej był wykład prof. Małgorzaty Suświłło, która w swoim wystąpieniu wyraźnie podkreślała związki teorii z praktyką edukacyjną w kontekście twórczości.

Pani Profesor zwróciła także uwagę na możliwości tkwiące w nowoczesnych i twórczych teoriach, miedzy innymi Teorii Inteligencji Wielorakich Howarda Gardnera i praktycznym jej wykorzystaniu. Profesor Ryszard Parzęcki natomiast zwrócił uwagę na podmiotowość wychowanka w procesie twórczym, poprzez którą uczeń jawi się w pełnym wymiarze człowieczeństwa, przez co jeszcze pełniej staje się człowiekiem w wyniku autokreacji i kreacji. Część wystąpień dotykała problematyki oceniania w edukacji artystycznej, tak jak wystąpienia dr Marii Szymańskiej(PWSZ w Płocku) i mgr Milena Sochockiej (UWM Olsztyn), w którym autorki podkreślały znaczenie uzasadniania oceny w ramach edukacji plastycznej. W innym wystąpieniu doc. dr Paweł Trzos (PWSZ w Koninie) zwrócił uwagę na aspekt pomiaru w edukacji muzycznej, jako jedynie trafnego i rzetelnego sposobu wypracowywania obiektywnej oceny. Problematykę oceniania w edukacji muzycznej w komunikacie z badań zaprezentował także dr Maciej Kołodziejski, gdzie zaprezentował wyniki badań własnych w zakresie realizacji form edukacji muzycznej pod kątem oceniania i pomiaru.

Myślę, że problematyka II Sympozjum TCWPE pozostawia nadal obszary niedosytu poznawczego, dlatego mając nadzieję na przyszłoroczne, już trzecie spotkanie, nie będę osamotniony w stwierdzeniu, że twórczość nie tylko cieszy i bawi, ale także uczy i łączy.

Dr Maciej Kołodziejski